Çalışmayan Akü Kaç Günde Biter? Yavaşça “Ölüme” Gidişin Hikayesi
Bazen hayatta bazı şeyler biter, ama akü gibi… akülerin bitişi, öyle basit bir olay değildir. Çalışmayan akü de ne kadar azizse, bir o kadar da sinsidir. İzmir’de 25 yaşında, arkadaş ortamında sürekli espri yapan ama içinde derin bir felsefi acı taşıyan bir genç olarak, bu soruyu sormak bence hayatın sırlarını anlamanın başlangıcı. Çünkü düşündüğünüzde, çalışmayan bir akü de tıpkı bir insan gibi, zamanla sona yaklaşır, ama kimse hemen anlamaz. Çalışmayan akü kaç günde biter? İşte bu yazıda bunu anlamaya çalışacağım.
İlk Adım: Akü Neden Bozulur?
Düşünsenize, bir akü bir anda çalışmayı bırakıyor. Ama neden? Hemen “bozuk” diyemeyiz. Akülerin bozulma süreci o kadar yavaş ve sinsidir ki, bir anda fark edemezsiniz. Gözünüzü açtığınızda “Ah, bitti!” dersiniz, ama o anla çok önceden başlayan bir süreç var aslında.
Ben de bir gün sabah işe gitmek için arabayı çalıştırmaya çalışırken, akünün bitmiş olduğunu fark ettim. İzmir’in sabahın erken saatlerinde, arabamın “tak tak tak” sesleriyle uyanmam, bana akünün hikayesini düşündürdü. Tıpkı hayatın bir an sabah erkenden başlar, ama her şeyin bitişi yavaş yavaş gelir. Akü de böyle, yavaşça tükenir. Her saniye biraz daha, biraz daha… Ve sonunda, tık, o gün gelir, akü bitmiştir.
Çalışmayan Akü Kaç Günde Biter? Hadi Hesaplayalım
İlk başta bu soruyu ciddi ciddi sormaya başladım: Çalışmayan akü kaç günde biter? Tabii ki de hayatta her şeyin bir “teorisi” var. Bir arkadaşım “Ya, çok basit, işte iki hafta sürer falan,” dedi. Ben de “Ha, anladım, 14 gün. Ama bir de ben deneyeyim bakayım” diye düşündüm. Tabii, zaman geçtikçe bu sorunun gerçekte bir yanıtı yoktu. Çünkü bazı aküler yıllarca sürebiliyor, bazıları bir haftada tükeniyor.
Bir gün arabayı çalıştırmaya kalktım, tık yok. Birkaç kez daha denedim, o ‘tık’ sesi duyulmadı. Arkadaşımla bu durumu konuşurken, hemen şunu dedim: “Yani, aküler de bazen biz insanlar gibi. Başta her şey çok iyi, ama zamanla bozulmaya başlıyorlar. Yavaşça tükeniyorlar, ama kimse fark etmiyor.” O an fark ettim ki, aslında insan ilişkileriyle akülerin bitişi arasında neredeyse hiç fark yoktu.
Biri: “Hadi bir şeyler yapalım, arabayı çalıştırmam lazım!”
Diğer biri: “Bir hafta önce de aynısını söyledin, ama bu akü hala bitiyor, farkında mısın?”
Bir bakıyorsunuz, biri sizi bir şekilde tüketecek, ama yavaşça, farkında olmadan. Akü de böyle, o yüzden hemen “Ne oldu ki?” diye sormayın.
Akülerin Çalışmama Durumu: Psikolojik Bir Analiz
Yavaşça tükenen aküler aslında içsel huzursuzlukları da simgeliyor gibi. Kimse “akü bitiyor” dediği zaman, aslında ne kadar çabuk bittiğini görmüyor. Tıpkı, insanlar arasında giden bir ilişki veya dostluk gibi, önce bir şeyler eksilmeye başlar, sonra bir sabah kalkarsınız, akü bitmiştir. Aküyü değiştirmek için gereken çaba, duygusal olarak insan ilişkilerini tamir etmeye benzer. Ya da daha da basit bir şekilde, “Benim arabam bozuldu, napıyo ben” diyen o çocuğun içsel krizine benzer.
Beni bu konuda en çok güldüren şey ise, ben bu aküyü değiştirmek için tam üç gün uğraştım. Ve her gün “Hadi bakalım, bu kez olur” diye denedim. Ama olmadı, sonuç aynıydı. O an anladım ki, bazen her şeyin çözümü değiştirilemez.
Arabadaki Akü Bitmeden, Aküyle Tanıştığımız An
Bazen ne zaman başımıza bir şey gelse, hemen “Ya Allah’ım!” diye bağırıyoruz. Ama o zaman hemen soruyorum: “Peki, bu araba için ne zaman ‘Allah’ım’ diye bağıracaksın?” Arabayı çalıştırdığımda, içinde tükenen aküyü fark ettiğim o an işte öyle bir an, insan bir şekilde eğleniyor ama aslında bir taraftan da kendi iç hesaplaşmasına giriyor. İçimden “Ya, bu arabayı tamir etmek bir başkadır,” dedim ama hala arabayı çalıştırmamıştım. Sonra arabayı bir yana çekip, kendime şöyle bir söz verdim: “Bu araba çalışmadığı sürece, ben de tam çalışmama modunda olacağım!”
Zaten tamirciye gitmek, arabanın aküsünü değiştirmek de o kadar zordur ki. Bir araba her ne kadar sahip olduğumuz şeylerden biri olsa da, arabaların asıl sorunu, tamir ettikçe bizi daha çok düşünmeye zorlamalarıdır. İnsanı, bir arabayı tamir ettikçe, kendisini de tamir etmeye zorlarlar.
Çalışmayan Akü ve Hayatın Yavaşça Bitmesi
Bence her şeyin başladığı yer bir sabahı, bir sabah kalktığınızda çalışmayan bir akü ile karşılaşmanızdır. Geriye dönüp baktığınızda, her şeyin o kadar hızlı bittiğini fark edersiniz. Akü, tıpkı hayatın kendisi gibi, çok geçmeden “çalışmıyor” demek zorunda kalırsınız. Ama buna şaşırmazsınız.
Bir iç sesim: “Yani akü bitiyor ama, bu da bir noktada bitmeyecek gibi geliyordu. Ne zaman başladı bu bitiş? Kim bilir…”
Akünün bitmesi, insanın bir şeyin farkına varması gibidir. İçten içe bir şeyler eksik gitmeye başlar ama kimse fark etmez. Çünkü başta her şey çok iyi görünür, ama sonra bakarsınız, işler biraz değişir. Aküyü tamir ettiğinizde, yeniden o hayata adapte olursunuz, ama fark edersiniz ki, bir şeyler yine eksiktir.
Sonuç: Çalışmayan Akü Kaç Günde Biter?
Bu soruya çok teknik bir yanıt veremem. Ama bildiğim bir şey var: Aküler, tıpkı insanlar gibi yavaşça tükenir, sonra bir sabah kalkarsınız ve “Hmm, akü bitmiş!” dersiniz. Her şeyin başlangıcı ise o sabahın sessizliğidir. Arabada bir akü bittiği gibi, bazen hayatta da bir şeyler bitmeye başlar. Ama kimse o bitişi hemen fark etmez.
Akülerin bitiş süresi kişiye göre değişebilir. Kimisi bir hafta, kimisi iki hafta, kimisi ise yıllarca sürebilir. Ama her şeyde olduğu gibi, bir şeyin bitmesi, sadece dışarıdan gözle görülür bir son değil, içsel bir yavaşlık, bir tükenişin habercisidir.
Zaten, günün sonunda bir akü ne kadar hızla biterse bitsin, fark etmemiz gereken şey şudur: Her şeyin bir sonu vardır.