Kuran’ı Tam Bilmeden Okumak Günah Mıdır? Bir Arayışın İçinden Gelen Hikâye
Kayseri’de Sessiz Bir Akşam ve İçimde Büyüyen Soru
Kayseri’de yaşadığım evin küçük balkonunda oturduğum bir akşamı hiç unutamıyorum. Hava serindi, Erciyes’in üzerine çöken hafif sis şehrin bütün gürültüsünü alıp götürmüş gibiydi. O gün elimde Kuran-ı Kerim vardı ama içimde garip bir ağırlık hissediyordum.
25 yaşındaydım. Çocukluğumdan beri Kuran’a karşı büyük bir sevgim vardı. Annemin sabah namazından sonra sessizce okuduğu ayetlerin sesi hâlâ kulağımdaydı. Fakat yıllar geçtikçe içimde bir soru büyümeye başlamıştı:
“Kuran’ı tam anlamadan okumak günah mıdır?”
Bu soruyu kendime ilk kez sormuyordum. Günlüğümün sayfalarında defalarca aynı cümleyi yazmıştım. Bazen büyük bir heyecanla Kuran okumaya başlıyor, birkaç sayfa sonra anlamını tam kavrayamadığımı fark edince üzülüyordum. Sanki sadece kelimeleri okuyormuşum, ruhuna ulaşamıyormuşum gibi hissediyordum.
O akşam da aynı duygular içindeydim. Bir yandan Kuran okumak istiyor, diğer yandan “Acaba eksik mi yapıyorum?” korkusuyla geri duruyordum.
Günlüğüme Yazdığım En Zor Cümle
O gece her zamanki gibi günlüğümü açtım. Benim için günlük tutmak sadece yaşadıklarımı yazmak değildi. İçimde sakladığım duyguların dışarı çıkabildiği tek yerdi.
Sayfanın başına şu cümleyi yazdım:
“Allah’ın kitabına yaklaşmak isterken yanlış yapmaktan korkuyorum.”
Bu cümleyi yazarken gözlerim dolmuştu. Çünkü içimde hem sevgi hem korku vardı. Kuran’dan uzak kalmak istemiyordum ama onu hakkıyla anlayamadığımı düşündükçe kendimi yetersiz hissediyordum.
Bir insanın sevdiği bir şeyi yanlış yapmaktan korkması gibi bir duyguydu bu. Kuran’ı sadece okumak değil, anlamak, hissetmek, hayatıma taşımak istiyordum.
Fakat o güne kadar fark etmediğim bir şey vardı: Öğrenmenin yolu başlamaktan geçiyordu.
Bir kitabı hiç açmadan nasıl anlayabilirdim? Bir ayetin anlamını araştırmadan, üzerinde düşünmeden nasıl ona yaklaşabilirdim?
Kuran’ı Bilmeden Okumak Konusunda İçimdeki Tereddüt
Bir süre bu soruyla mücadele ettim. Çevremde farklı düşünceler duydum. Kimi insanlar “Önemli olan okumaktır” diyordu. Bazıları ise “Anlamını bilmeden okumak yeterli değildir” diye düşünüyordu.
Bu farklı yorumlar bazen kafamı daha da karıştırıyordu.
Bir akşam babamla otururken bu konuyu açtım. Ona:
“Baba, Kuran’ı tam anlamadan okumak günah mıdır?” diye sordum.
Babam bir süre sessiz kaldı. Sonra bana yıllar önce söylediği ve hâlâ unutamadığım bir cümleyi söyledi:
“Evladım, insan bilmediği bir şeyi öğrenmek için yaklaşır. Allah’ın kelamına yaklaşan bir insanın niyeti önemlidir.”
Bu söz beni çok etkiledi. Çünkü ben o zamana kadar sadece eksiklerime odaklanmıştım. Kuran okumaya çalışmamın, öğrenmek istememin, anlamaya gayret etmemin değerini unutmuştum.
O gece içimde büyük bir rahatlama hissettim.
İlk Kez Anlamaya Çalışarak Okuduğum Gece
Ertesi gün farklı bir şey yaptım. Kuran’ı elime aldım ve sadece hızlıca okumak yerine her ayetin üzerinde biraz daha durmaya başladım.
Anlamını merak ettiğim yerlerde açıklamalara baktım. Bilmediğim kelimeleri araştırdım. Daha önce sadece gözlerimle geçtiğim cümleleri kalbimle anlamaya çalıştım.
O an yaşadığım heyecanı anlatmam çok zor.
Sanki yıllardır kapısının önünde durduğum bir eve ilk kez içeri girmiş gibiydim.
Bazı ayetlerde kendimi buldum. Bazı ayetlerde hatalarımı fark ettim. Bazı ayetler bana umut verdi.
En önemlisi de şunu hissettim: Kuran okumak sadece bilgi toplamak değildi. Aynı zamanda insanın kendisiyle yüzleşmesiydi.
Anlamak Güzel, Ama Öğrenme Süreci Bitmez
O günden sonra Kuran’ı anlamanın bir anda tamamlanan bir şey olmadığını fark ettim.
Bazen hâlâ okuduğum bir ayette durup düşünüyorum. Bazen anlamını tam kavrayamadığım bölümler oluyor. Fakat artık kendimi suçlamıyorum.
Çünkü insan her şeyi bir anda öğrenemez.
25 yaşında olmama rağmen hayatım boyunca öğrendiğim en önemli şeylerden biri şu oldu: Manevi yolculukta önemli olan samimi bir şekilde ilerlemeye çalışmaktır.
Kuran’ı hiç bilmeden okumakla, öğrenmeye çalışarak okumak arasında büyük bir fark vardır. İnsan anlamını bilmiyor olabilir ama öğrenme isteği, saygısı ve çabası çok değerlidir.
Korkuyla Değil Sevgiyle Yaklaşmayı Öğrendim
Geçmişte Kuran okurken bazen içimde korku vardı. “Ya yanlış yapıyorsam?” düşüncesi beni geri çekiyordu.
Şimdi ise daha farklı hissediyorum.
Kuran’a yaklaşırken hissettiğim şey korkudan çok sevgi.
Çünkü biliyorum ki insanın görevi her şeyi bir anda mükemmel yapmak değil, doğruya ulaşmak için çaba göstermektir.
Bazen bir sayfa okumak, bazen bir ayetin anlamını araştırmak, bazen sadece birkaç dakika düşünüp kalbini dinlemek bile insanın kendisi için büyük bir adımdır.
Bir Defter Sayfasında Kalan Hatıra
Aradan zaman geçti. O eski günlüğümü geçenlerde tekrar açtım. Yıllar önce yazdığım o cümleyi gördüm:
“Allah’ın kitabına yaklaşmak isterken yanlış yapmaktan korkuyorum.”
Altına yeni bir cümle ekledim:
“Yaklaşmaktan korktuğum şey, aslında bana huzur veren en güzel yolculuklardan biriymiş.”
Bunu yazarken yüzümde küçük bir tebessüm vardı.
Çünkü o gün yaşadığım kararsızlık, bugün bana önemli bir şey öğretmişti. İnsan bazen sevdiği değerlere yaklaşırken bile korkabilir. Ama samimiyetle atılan her adım, insanı daha güzel bir noktaya taşıyabilir.
Bugün “Kuranı tam bilmeden okumak günah mıdır” üzerine güzel bir yolculuk yaptık. Yuha ile daha fazla içerik için takipte kalın!
Kuran’ı Tam Bilmeden Okumak Günah Mıdır? İçimde Kalan Cevap
Bu sorunun cevabını ararken öğrendiğim en önemli şey şuydu: Kuran okumak, öğrenmek ve anlamaya çalışmak bir uzaklaşma sebebi değil, aksine yaklaşma yoludur.
Kuran’ı tam anlamıyla bilmek elbette büyük bir gayrettir ve herkes için uzun bir öğrenme sürecidir. Hiç kimse ilk günden her şeyi bilemez. İnsan okuyarak, araştırarak, düşünerek ve zamanla gelişir.
Benim için artık Kuran’ı tam bilmeden okumak korkulacak bir durum değil. Asıl önemli olan, onu önemsemek, anlamaya çalışmak ve hayatına taşımak için samimi bir çaba göstermektir.
Kayseri’de o küçük balkonda başlayan sorum, bana yıllar boyunca taşıyacağım bir huzur verdi.
Bazen cevap aradığımız sorular bizi yormaz. Bizi büyütür.
Ve bazen insan, en güzel yolculuğuna tam da “Acaba yanlış mı yapıyorum?” diye sorduğu bir anda başlar.