Dahiliye İltihaba Bakar Mı? Bir Soru ve Bir Şüphe
Kayseri’nin o sakin sabahlarında, gökyüzü hala mavi ve güneş yavaşça yükselirken, ben hastaneye gitmek için hazırlanıyordum. Geceleri uyuyamadım, vücudum bir süredir bana sessizce bağırıyordu ama ben hep geçiştirdim. Sonunda, bu defa gerçekten bir şeyler olması gerektiğini fark ettim. İçimden bir ses, “Bir yerlerde yanlışlık var,” diyordu. İşte o zaman, dahiliye uzmanına gitmeye karar verdim. Ama aklımda bir soru vardı: Dahiliye iltihaba bakar mı?
Bir Gecede Büyüyen Belirsizlik
Her şey bir hafta önce başladı. Başlangıçta sadece bir baş ağrısı, birkaç gün süren halsizlik ve vücudumda garip bir ağrı vardı. Ama ben her şeyin geçici olduğunu düşünerek işime devam ettim. O kadar alışmıştım ki vücudumun isyanlarına, “Bunlar hep geçer, bir şekilde geçer,” diyordum. Yine de bir sabah kalktığımda, bedenim bana öyle bir sinyal gönderdi ki, anlamadan geçemedim. Artık sadece halsizlik değildi; şiddetli bir ağrı vardı ve her geçen saat biraz daha kötüleşiyordu.
Bir yandan da kafamda bir soru dolaşıyor: Dahiliye iltihaba bakar mı? Ne kadar odaklanmaya çalışsam da, zihnim bu konuda pek netleşemiyordu. Bazen hastalıklar, doktorlar ve uzmanlar hakkında bildiklerimiz, aslında hiçbir şey bilemeyişimizin göstergesi olabiliyor.
Hastanede Bir Sabah
Sabah erken saatte, hastaneye gitmek için evden çıktım. İçim bir garipti. Ne kadar hazır olsam da, bir adım atarken bile içimdeki kaygıyı hissettim. Ailem, “Burası küçük bir şehir, her şeyde çok fazla kafa karıştırıcı bir şey yok,” dedi ama içimde bir huzursuzluk vardı. Sanki ne yapacağımı bilemiyordum. Dahiliye uzmanına gittiğimde, başımda dönen sorularla birlikte, “İltihap mı var?” diye sormaya başladım.
Dahiliye, aslında birçok iç organla ilgilenen bir uzmanlık dalıydı, ama iltihap gibi spesifik bir durumda buna bakıp bakmadığı konusunda hiç net bir fikrim yoktu. Doktorun odasına girdiğimde, kendimi kaybolmuş gibi hissettim. O kadar çok soru vardı ki… Sadece fiziksel değil, duygusal olarak da kendimi zorlanmış hissediyordum. Odaya girdiğimde, doktor bana gülümsedi ve “Merhaba, nasıl yardımcı olabilirim?” dedi.
İçimden, “Benim vücudum benden isyan ediyor,” demek geldi ama sözlerimi toparladım. “Biraz halsizlik, bir haftadır devam eden ağrılar ve son zamanlarda vücudumda şişlikler oldu. Ama kafamda bir soru var: Dahiliye iltihaba bakar mı?”
Doktor biraz düşündü, sonra sakin bir şekilde cevapladı: “Tabii ki, iltihaplarla ilgilenen birçok durum dahiliye alanına girer. İltihap, vücudun bir tür savunma mekanizmasıdır, ve biz de burada buna bakabiliriz.” O an bir rahatlama hissettim. Bir yanda kaygılarım vardı, ama bir yanda da bir şeylerin doğru gitmeye başladığını hissediyordum.
Umut ve Kaygı Arasında
Doktorun söyledikleri beni biraz daha umutlandırdı, ancak o kadar zor bir zamandan geçiyordum ki, hislerim hala karmaşıktı. Bir yanda iyileşmek, bir yanda ise hastalığın korkusu vardı. O kadar zaman olmuştu ki, vücudum bana ağrı göndermişti, bir şeylerin yanlış olduğunu hissettirmeye başlamıştı. Ama dahiliye uzmanının söyledikleri, o an sanki bir ışık gibiydi. İltihap gerçekten de önemli bir şeydi ve bu konuda doğru adımlar atılıyordu.
Biraz bekledikten sonra kan tahlili ve bazı testler yapıldı. Sonuçlar geldiğinde, doktorun yüzündeki ifadeyi hiç unutmam. O kadar normaldi ki, ne hissettiğimi tam çözemedim. Biraz rahatlamıştım, ama aynı zamanda şu düşünceler de kafamı kurcalıyordu: Gerçekten her şey yolunda mı?
Sonunda doktor bana bir reçete yazıp, “İltihap yok ama bu testleri tekrar ettireceğiz, başka bir şey çıkarsa hemen görüşürüz,” dedi. O an, sanki içimde büyük bir yük kalkmış gibiydi. Bir süre daha devam etmem gerektiğini biliyordum, ama o anki rahatlama, belki de hastalıkla mücadeleye dair sahip olduğum tek umut oldu.
Sonuç Olarak: Hayal Kırıklığı ve Umut
Hastaneden çıktığımda, iltihabın olmaması beni kesinlikle rahatlatmıştı. Ama içimde bir garip boşluk vardı. Dahiliye iltihaba bakar mı? sorusu, başta kafamı kurcalayan bir şeydi ama sonunda kendini daha net bir şekilde ortaya koydu. Bazen hastalık, sadece fiziksel değil, ruhsal da bir yük olabiliyor. Bedenim bana bir şeyler anlatıyor olabilir ama asıl önemli olan, doğru adımlar atarak ve doğru soruları sorarak ona nasıl yaklaşacağımızı bilmekti.
Hastalık, her zaman bir şeyleri değiştirir. Ama o değişim, bazen sadece neyi kaybettiğimizi değil, aynı zamanda neyi kazanacağımızı da gösterir. Bunu düşündüm ve bir yandan da içimdeki rahatlamayı hissettim. Sonunda, o sorunun cevabını bulmuştum. Dahiliye iltihaba bakıyormuş, ve bu, bir şekilde bana umut olmuştu.